Rick:

Mijn leven is zorgvuldig opgebouwd. Het verleden ligt ver achter me en ik heb geleerd om ermee te leven. 

Totdat Victoria terugkeert en alles wat ik achter me gelaten had, weer naar boven komt.

Mijn hoofd is één grote puinhoop. Het ergste van al? Ik heb niemand om mee te praten. Zij is mijn best bewaarde geheim. De vrouw waar mijn vrienden het bestaan niet van kennen.

Ik dacht dat ik mijn leven op orde had, maar haar terugkeer laat me beseffen dat het al eenentwintig jaar op pauze staat. Nu is het onmogelijk om haar opnieuw de rug toe te keren.

De recente gebeurtenissen dwingen me om keuzes te maken en lang begraven geheimen op te biechten tegenover degenen die me het meest dierbaar zijn.

Oude wonden worden opnieuw opengereten. Nieuwe gevaren duiken op. 

Zal er ooit een moment komen waarop we allemaal veilig zijn en gewoon rustig ons leven kunnen leiden?

Victoria:

Ik leef al jaren in de vergetelheid.

Keuzes uit het verleden brachten me waar ik vandaag ben. Een leven waarin problemen zich blijven opstapelen, zonder de mogelijkheid er iets aan te veranderen.

Het was nooit mijn bedoeling terug te keren.

Maar soms heb je geen andere keuze.

Nu moet ik beslissingen nemen die mijn hart verscheuren en waar ik niet achter sta. Het gevaar is groter dan wat wij aankunnen. We moeten wel samenwerken, of we het nu willen of niet.

Ik word overspoeld door schuldgevoelens, pijn en verdriet. Toch blijf ik vechten om te overleven.

Wie had ooit gedacht dat ik net op dat dieptepunt, de kracht zou vinden om opnieuw te leren leven?